Temat: Prawa Autorskie

1. Utwór jako przedmiot prawa autorskiego.
2. Podmiot prawa autorskiego.
3. Dozwolony użytek.
4. Prawo cytatu.
5. Czas obowiązywania prawa autorskiego.

Ad.1. Utwór, aby stał się przedmiotem ochrony prawa autorskiego musi spełniać cechy indywidualności i oryginalności, zostać ujawniony w dowolnej formie nadającej się do odsłuchu przez innych ludzi poza samym twórcą utworu.

Ad.2. Podmiotem prawa autorskiego może być każda osoba, nie potrzebuje dokumentu na "bycie twórcą". Osoba ta po prostu musi stworzyć utwór. Nie ma podziału na wiek, wyznanie itd.

Ad.3.Istnieją dwie formy użytku chronionych utworów: publiczny i prywatny. Publiczny nie możę naruszać normalnego korzystania z utworu i godzić słuszne interesy twórcy. Korzystanie z utworu wymaga podania autora i źródła, z którego korzystamy. Przepisy dozwolonego użytku odnoszą się, do utworów już rozpowszechnionych. Interpretacja przepisów o dozwolonym użytku nigdy nie może mieć charakteru rozszerzającego.
Użytek prywatny charakteryzuje się tym, że nie można rozpowszechniać utworów osobom trzecim. Eksploatacja celu nie może mieć celu komercyjnego. Dla własnych celów osobistych można zwielokrotniać dzieło, na co składa się również jego utrwalanie.

Ad.4. Można przytaczać w utworach, które stanowią samoistną całość urywki innych utworów lub drobne utwory w całości. Jednak musi się to wiązać z potrzebą wyjaśnienia, analizy krytycznej, nauczania lub prawami gatunku twórczości. Nie ma ustalonego rozmiaru cytatu. W każdym przypadku kwestia ta podlega ocenie.
W podręcznikach szkolnych, wypisach i antologiach umieszczanie cytatów jest dozwolone tylko ze względu na cel dydaktyczny i naukowy. W tym przypadku twórcy należy się wynagrodzenie.

Ad.5.
Autorskie prawa majątkowe trwają:

• przez cały czas życia twórcy i 70 lat po jego śmierci;
• jeżeli twórca nie jest znany - 70 lat od daty pierwszego rozpowszechnienia utworu.

Jeżeli z mocy ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca:

• 70 lat liczy się od daty rozpowszechnienia utworu;
• gdy utwór nie został rozpowszechniony - 70 lat od daty ustalenia utworu;
• 50 lat w odniesieniu do nadań programów RTV (licząc od roku pierwszego nadania);
• 50 lat w odniesieniu do sporządzania i korzystania z fonogramów i wideogramów (licząc od roku sporządzenia).